Second opinion bij diagnose kanker

“U heeft kanker!” Als dit schrikbeeld waarheid wordt, volgt na een eerste schok vaak verwarring, twijfel en onzekerheid: is het wel kanker? Hoe lang kan ik wachten met een operatie? Moet ik echt aan de chemo? Hoe kan ik mijn lichaam nu het beste ondersteunen?

Eerste diagnose en behandelplan

Meestal krijgt de patiënt van de arts die de diagnose stelt al een aanbeveling voor behandeling. Men spreekt in dit verband van een eerste gekwalificeerde diagnose. Zo’n eerste behandelplan komt tot stand met inachtneming van alle disciplines die bij de voorgestelde therapie betrokken zijn. Die gezamenlijke aanbeveling houdt rekening met:

  • de verspreiding en agressiviteit van de tumor
  • reeds bestaande aandoeningen bij de patiënt; 
  • de huidige stand van de medische wetenschap, zoals samengevat in medische richtlijnen.

Sociale omgeving kan ook bijdragen aan genezing

En de sociale omgeving van een patiënt, zijn voorliefdes en antipathieën, zijn eveneens terug te vinden in deze aanbeveling. Want ook de huiselijke steun van familieleden en een aangename woonomgeving kunnen van belang zijn voor een succesvolle behandeling.

Voorgestelde behandeling accepteren?

Voor het begin van de behandeling bespreken arts en patiënt in detail de verschillende stappen van de behandeling, zodat de patiënt een weloverwogen beslissing kan nemen over de vraag of hij de voorgestelde behandeling wil accepteren of dat hij liever een andere oplossing wil zoeken. Het is trouwens wenselijk dat de patiënt voor het gesprek met de arts een vertrouwenspersoon meeneemt. Want de betrokkene valt het in een stressvolle situatie begrijpelijkerwijs vaak moeilijk om aandachtig te luisteren en vragen te stellen.

Vraag om een second opinion bij twijfel

Als de patiënt ondanks de hiervoor beschreven zorgvuldige procedure eraan twijfelt of de voorgestelde behandeling wel de juiste is, moet hij zijn twijfels openlijk met de behandelend arts bespreken. Blijft de twijfel bestaan, dan hebben patiënten de mogelijkheid om een ​second opinion door een onafhankelijke deskundige aan te vragen.

Het vinden van een geschikte specialist

Ondersteuning bij het vinden van een geschikte specialist bieden niet alleen kankerconsultatiebureaus maar ook sommige zorgverzekeraars. Een aantal zorgverzekeraars neemt het zelfs volledig op zich om een geschikte arts te vinden, verzamelt alle daartoe vereiste documenten en maakt een eerste afspraak. Een gekwalificeerde second opinion moet volgens dezelfde interdisciplinaire criteria tot stand komen als na een consult bij oncologen in reguliere kankercentra.


>

Hoe gaat een second opinion in zijn werk? 

De instelling of arts die een ​​second opinion gaat verzorgen, heeft in eerste instantie alle informatie nodig die heeft geleid tot de eerste diagnose. Dat omvat onder meer laboratoriumbevindingen, röntgenfoto’s en een samenvatting van de diagnose en de geplande behandelingen. Door middel van zo’n medisch dossier moet de behandelend arts inzicht verschaffen over zijn patiënt. In plaats van de oorspronkelijke documenten kan hij ook kopieën verstrekken, waarvoor hij een geringe vergoeding mag vragen.

Indien eerste en tweede diagnose afwijken

Na grondig onderzoek van de documenten, zal doorgaans een team van deskundigen haar inschatting van de situatie met de patiënt bespreken en hem/haar een ​​schriftelijke samenvatting voor de eerste behandelaar meegeven. Als eerste en tweede diagnose of behandelplan van elkaar afwijken, is het van cruciaal belang dat men de patiënt niet verder in het ongewisse laat verkeren. Bij grote verschillen van mening tussen eerste en tweede arts, moeten deze met elkaar in contact treden en op voorhand proberen een gezamenlijke aanbeveling te formuleren.

Ook niet resistente ziektekiemen trotseren antibiotica

Sommige bacteriën reageren niet op antibiotica-behandelingen, zelfs als ze geen resistentie (weerstand) daartegen hebben ontwikkeld. Dat komt door hun langzame groei.

Bacteriën die langzaam groeien

Uit reageerbuisonderzoek in laboratoria is gebleken dat identieke bacteriën in verschillend tempo kunnen groeien. Dat is afhankelijk van de voedingsstoffen: sommige ziekteverwekkende organismen kunnen in weefsel doordringen met een minimum aan voedingsstoffen en kunnen er dan langzaam groeien. Bacteriën zoals de Salmonellabacterie is een typisch voorbeeld van een bacterie die met wisselende snelheden kan groeien.

Terugval na antibioticabehandeling

Het onderzoeksteam van het Biocentrum in het Zwitserse Basel is er nu in geslaagd om dat onderscheid in groeitempo met behulp van lichtgevende eiwitten te meten in geïnfecteerd weefsel. Bij muizen die waren besmet met de Salmonellabacterie, konden zelfs na vijf dagen antibioticabehandeling nog steeds ziektekiemen worden opgespoord, die bij de patiënt een terugval konden veroorzaken.


Succes behandeling afhankelijk van groeitempo

Ongeveer 90 procent van de Salmonellabacteriën, vooral de snelgroeiende, kon men al bij een eerste dosis uitschakelen. Het beste overleefden niet groeiende, zogenaamde slapende bacteriën. Het succes van de behandeling hangt dus duidelijk af van de groeipotentie, is de conclusie van een in augustus 2014 gepubliceerd onderzoek in het tijdschrift “Cell”.

Langzaam groeiende bacteriën domineren

Slapende bacteriën maken echter maar een zeer klein deel van het aantal ziekteverwekkers uit, zodat hun invloed doorgaans beperkt is. Maar langzaam groeiende Salmonella-bacteriën zijn een veel groter probleem volgens de onderzoekers. Ze zijn weliswaar wat gevoeliger voor antibiotica dan slapende ziektekiemen, maar ze zijn veel talrijker en kunnen ten alle tijde blijven groeien als de antibiotica weer wegvalt. Daarom domineren deze langzaam groeiende ziekteverwekkers gedurende de gehele therapie.

Behandeltijd verkorten

Als we zulke bacteriën beter begrijpen, kunnen we met een gerichte antibiotica-therapie de behandeltijd wellicht aanzienlijk verkorten. Dat speelt vooral een rol bij patiënten die weken of zelfs maanden met antibiotica moeten worden behandeld. A propos, wist u trouwens dat u antibiotica niet met melk moet innemen?

Goede keukenhygiëne de beste preventie

De Salmonellabacterie veroorzaakt diarree. Ze komt voor bij pluimvee, varkens, runderen en reptielen. Salmonellose is een klassieke voedselinfectie, maar je kunt ook besmet raken met door uitwerpselen besmet water. De beste preventie is een goede hygiëne in de keuken.