Onbewerkt voedsel eten: vers en seizoensgebonden

Bord met broccoli als voorbeeld van onbewerkt voedsel etenOnbewerkt voedsel eten is absolute noodzaak. De moderne mens leeft erg hectisch en de markt speelt daar handig op in. Men overstelpt ons met kant-en-klaar-producten waaraan suikers, stabilisatoren en conserveringsmiddelen zijn toegevoegd. Maar die additieven zijn meestal slecht voor ons lichaam. Terwijl bovendien belangrijke voedingsstoffen verloren gaan tijdens de bewerking. Deze website wil  met deugdelijke argumenten en tips aansporen om meer onbewerkt voedsel te eten.

Meer lezen

“Vrij van …”: vertellen wat er niet in zit

Pasta vrij van gluten“Vrij-van…”, producten met die vermelding op de verpakking, zijn erg in trek. Nog niet zo gek lang geleden wist vrijwel niemand wat gluten waren. Inmiddels puilen de schappen van elke grote supermarkt uit van gluten- en lactosevrije producten. Producten die men vooral aanbiedt omdat ze iets niet bevatten. Het is als een nieuwe lifestyle. En de supermarkten profiteren van die hype. Neem het ze eens kwalijk. Of het nu gaat om noedels van merk A of de aardappelchips van merk B. Producten van de meest uiteenlopende aard biedt men aan met de tekst “vrij van…….”.

‘Vrij van …’- producten zijn duurder

Vrij-van-producten” kosten doorgaans 30 tot 50 procent meer dan hun standaardversies. Dat komt mede doordat de benodigde grondstoffen en ook de productiekosten duurder zijn. Ondanks dat zijn de winstmarges hoog. Door gezondheid ingegeven koperswensen, mogen kennelijk iets kosten. Er is sprake van een explosieve groei binnen een tijdsbestek van enkele jaren. Dat illustreert de dynamiek van deze “nieuwe markt”.

Nieuwe kritische consument kiest voor ‘vrij van’

De groeiende belangstelling voor dit soort producten, komt niet alleen doordat bepaalde ingrediënten niet goed verdragen worden. Mee verantwoordelijk is vooral een nieuw, kritisch type consument. Een consument die een groot wantrouwen heeft tegen industrieel gefabriceerde producten en allerlei toevoegingen daarin. De basis voor de groeiende behoefte vormen megatrends zoals:

  • individualisering;
  • gezondheid;
  • ecologie.

Culinair genieten moet meer beheersbaar worden. Met name als producten een bedreiging voor de gezondheid kunnen vormen.

Parallel met de trend voor biologische producten

Daarbij valt een zekere parallel waar te nemen met de biologische trend van enkele jaren geleden. Beide vallen onder de noemer ‘commercialisering van door gezondheid gedreven koperswensen’.

 

Niet alleen allergie en intolerantie

Met betrekking tot ‘vrij van’-producten, onderscheiden we twee groepen consumenten:

  • de groep mensen die daadwerkelijk last heeft van allergieën en intoleranties voor bepaalde voeding. Voor hen is het “vrij-van”-fenomeen een zegen;
  • daarnaast de groep die geen intoleranties kent. Een groep consumenten die melk ‘vrij van lactose’ koopt om een progressief wereldbeeld aan te hangen.

Wat die tweede groep effectief koopt, is geen melk. Het is de immateriële meerwaarde van een ‘gezonde, ecologische levensstijl’. En er is bereidheid om daarvoor meer te betalen.

‘Vrij van’, niet per definitie beter

Ook mensen zonder medisch aangetoonde allergieën gebruiken dus steeds vaker levensmiddelen met het etiket ‘vrij van’. Daaronder ook veel conventionele producten met beweringen als “suikervrij” of “vetvrij“. Ook die zijn erg populair bij gezondheidsbewuste kopers. Maar maken deze populaire  producten wel waar wat ze beloven?

Fabrikanten adverteren voor hun ‘vrij van’-producten met de belofte dat deze de gezondheid en het welzijn zullen verbeteren. Maar om de omzet van hun producten te verhogen, nemen sommige aanbieders ook hun toevlucht tot ongeoorloofde middelen:

  • de verpakking van yoghurt en andere zoete desserts vermeldt vaak ‘vetvrij’ te zijn. Veel mensen stellen dat gelijk aan ‘weinig calorieën’. Het hoge aandeel schadelijke suikers wordt echter verbloemd. Het product lijkt daardoor gezonder;
  • ook de aanduiding ‘zonder toegevoegde suikers’ op fruityoghurts en vruchtensappen, is misleidend. In plaats van de normale huishoudsuiker (sucrose) bevatten deze voedingsmiddelen fruitsiroop, moutextract of melksuiker (lactose). Vaak ook meerdere van deze zoetstoffen gecombineerd.

Kan je appelpitten mee opeten of niet?

Appels zijn gezond. Dat is niets nieuws. Maar hoe zit het met de appelpitten? Veel mensen eten de pitten van een appel niet omdat die giftig blauwzuur zouden bevatten. Wat is er waar van die bewering?

Appels kan je helemaal opeten

Appelpitten bevatten, net als veel andere vruchtenpitten, de stof amygdaline. Het lichaam zet die om in blauwzuur. Blauwzuur is in een hoge dosering giftig en in veel gevallen zelfs dodelijk. De stof bevindt zich diep in de pit. Maar de appelpitten slikt men meestal in hun geheel door, zonder te kauwen. In dat geval blijft de amygdaline in de pit en wordt helemaal niet door het lichaam opgenomen. Maar zelfs als je op de pitten kauwt, hoef je je geen zorgen te maken. Je zou al meer dan 200 appelpitten tegelijk moeten eten om eraan te sterven.

Het klokhuis en de appelpitten zijn veel te waardevol voor de vuilnisbak. In appelresten zitten immers gezonde secundaire plantenstoffen. Daarom is het zinvol om ze gewoon mee op te eten! Appelpitten zijn niet giftig, ze zijn zelfs erg gezond en kunnen worden gebruikt voor heerlijke en nuttige recepten.

Waar zit blauwzuur in?

Wereldwijd zijn er meer dan 1000 planten bekend die de giftige substantie blauwzuur bevatten. Onder andere deze plantaardige voedingsmiddelen bevatten het:

  • Bittere amandelen;
  • Bittere abrikozenpitten;
  • Maniok;
  • Limaboon;
  • Yam, een wortelgewas uit de tropen;
  • Bepaalde soorten zoete aardappel.

Je moet vooral voorzichtig zijn met bittere amandelen en abrikozenpitten. Slechts 5-10 bittere amandelen of 10 druppels bittere amandelolie kunnen fataal zijn voor kinderen.

Hoe gevaarlijk is blauwzuur?

De opname van blauwzuur remt een belangrijk enzym in het menselijk organisme, dat verantwoordelijk is voor de celademhaling. Het resultaat is een vermeend zuurstofgebrek in de cellen, wat binnen enkele seconden leidt tot innerlijke verstikking en de dood.

 

Symptomen blauwzuur-vergiftiging

Appelpitten zelf bevatten geen blauwzuur, maar de stof amygdaline. Die wordt in het lichaam omgezet in blauwzuur.

Hoe kan je blauwzuur vergiftiging nu herkennen? Wel, als je amygdaline in een te hoge dosis hebt opgenomen, wordt die omgezet in blauwzuur. Dat veroorzaakt verschillende symptomen van vergiftiging, zoals:

  • hoofdpijn
  • duizeligheid
  • misselijkheid en
  • braken.

Blauwzuur verdampt bij verhitten

Om het giftige blauwzuur in voedsel onschadelijk te maken, is het voldoende om de groenten vooraf te koken. Al bij een kookpunt van 26 ° C , verdampt het gif en kun je voedsel dat rauw een laag blauwzuur-gehalte heeft, zonder bezwaar eten. Trouwens,  kleine hoeveelheden blauwzuur, die in natuurlijke voedingsmiddelen voorkomen, kan het lichaam zelf onschadelijk maken.

Zijn appelpitten gevaarlijk voor honden?

Telkens weer hoor je onder hondenbezitters waarschuwen voor appelpitten. Het blauwzuur dat ze bevatten, zou kunnen leiden tot vergiftiging bij de hond. Daar moet men zich echter niet teveel zorgen over maken. Je hond zou verschillende kilo’s pitten moeten eten voordat dit gevaarlijk wordt. Zelfs als de hond een hele appel eet, is de hoeveelheid appelpitten zo klein dat vergiftiging kan worden uitgesloten.

 

Appelpitten kunnen ook gezond zijn

Men beweert ook wel eens dat blauwzuur een kankerremmend effect heeft. Dat is echter nooit duidelijk bewezen. In elk geval bevatten appelpitten ook een verscheidenheid aan secundaire plantenstoffen (fytochemicaliën). Onder die naam vat men veel kleine stoffen samen, die bijvoorbeeld bijdragen aan ontspanning van de bloedvaten. Bovendien ondersteunen ze ons immuunsysteem en de darmen. Conclusie: Je kan appelpitten zonder bezwaar opeten.

Appelschil bevat de meeste voedingsstoffen

Overigens zitten de belangrijkste voedingsstoffen in de appelschil. Helaas bevinden zich hier ook de meeste restanten van bestrijdingsmiddelen. Tenminste bij appels uit de conventionele fruitteelt. Daarom kan je beter je toevlucht nemen tot biologische appels en de schil altijd mee opeten.

 

Kan je appel met klokhuis opeten?

Het klokhuis van een appel bestaat uit vijf kleine kamers, die afhankelijk van de appelsoort een specifieke vorm hebben. De kamers worden gescheiden door zeer dunne wanden waarin zich de appelpitten bevinden. Wat zich in de appelschil maar weinig bevindt, is het klokhuis juist in grote hoeveelheden aanwezig: bacteriën in de vorm van darmmicroben. Vooral biologische appels zitten vol met gezonde bacteriën, waarvan de samenstelling evenwichtiger is dan die van appels uit de niet-biologische fruitteelt. De bacteriën in het klokhuis van biologische appels kunnen de verspreiding van schadelijke bacteriën in het maagdarmkanaal voorkomen. Wie het klokhuis eet, neemt tien keer meer van dergelijke gezonde bacteriën op.

Een appelboom uit appelpitten kweken

In principe kan je uit appelpitten ook je eigen appelboom kweken. Maar de pitten bevatten naast voeding ook natuurlijke kiemremmers om de koude winter te overleven. Om ze te laten ontkiemen, moet je ze eerst voorbehandelen:

  • leg de appelpitten in een bakje tussen twee lagen vochtig papier;
  • bewaar het bakje met de zaden pakweg drie weken in de koelkast;
  • na drie weken moeten de eerste zaailingen zichtbaar zijn;
  • plant de zaailingen ongeveer één centimeter diep uit in grotere potten;
  • het is in die eerste fase belangrijk om de zaailingen rijkelijk te begieten;
  • de locatie moet warm en helder zijn.

Bedenk: voordat je appelboompje de eerste keer vrucht draagt, gaan er meerdere jaren voorbij.

Basilicum, tamagotchi onder de kruiden

BasilicumIn de supermarkt staan ​​ze vaak naast de tomaten, de potjes met basilicum. Thuis belanden ze meestal op de vensterbank. En daar sterven ze in de regel een stille dood. Basilicum zal dan wel niet gemakkelijk zijn om te verzorgen, denkt menigeen. Maar dat is een misverstand.

Kruiden zonder eigen tuin

Kruiden zijn een weldaad voor onze voeding, een verrijking voor elk gerecht. Vooral als ze vers worden geoogst. Een kruidentuintje is een waar paradijs voor de zintuigen:

  • fris groen zorgt voor een goed humeur;
  • het ruikt heerlijk;
  • en smaakt onvergelijkbaar lekker.

 

Kruiden kweken op vensterbank of balkon

Wie graag zo’n stukje paradijs wil bezitten, heeft daarvoor niet per se een tuin nodig. Kruiden kunnen immers gemakkelijk in potten en bloembakken worden gekweekt:

  • op het balkon;
  • op het terras;
  • of op de vensterbank.

Met de oogst kan je soepen, salades en sauzen verfijnen, zomerdrankjes maken en thee bereiden. Of zelfs een kleine huisapotheek aanleggen. Dat bespaart niet alleen geld, maar het maakt ook enigszins onafhankelijk van het aanbod in de supermarkt.

Als basilicum een tamagotchi was ……

Tomaten en basilicum zijn een geweldig duo, niet alleen op het bord, maar ook in de pot. Maar basilicum heeft wel veel aandacht nodig. Ongeveer net zo veel als een tamagotchi. Wie herinnert zich niet die elektronische huisdiertjes uit Japan? Zou basilicum een ​​tamagotchi zijn, dan zou hij piepen als er tocht, te veel zon of gebrek aan water was.  Maar de plant is een stille huisgenoot die geen tweede leven kent.

Langer plezier van basilicum

Maar zelfs met veel aandacht houdt deze plant het geen zomer lang uit. Een paar tips kunnen zijn leven echter wel iets verlengen:

  • plaats het koudegevoelige plantje niet te vroeg op het balkon;
  • vermijd grootbladige types. Ze zien er verleidelijk uit, maar ze zijn alleen geschikt voor snel gebruik;
  • na een eerste oogst loopt basilicum weer uit. Maar de tweede oogst is niet meer zo krachtig. Daarna is het plantje rijp voor de composthoop.

 

Basilicum knippen

Om een stevige volle plant te krijgen, moet je basilicum op de juiste manier knippen. Pluk je altijd alleen maar de blaadjes af, dan sterven de ‘lege’ scheuten af. Op die manier verzwak je de plant. Trouwens, die scheutjes breek je nooit zomaar af. Gebruik altijd een schaar bij het oogsten.

 

Kweek meerdere varianten in je tuintje

Omdat basilicum van nature maar een kort leven heeft, wordt aangeraden om verschillende variëteiten in je minituintje te kweken:

  • de “gewone” Genovese voor pesto en salades;
  • de roodbladige als alternatief;
  • de kleinbladige Griekse basilicum;
  • of Afrikaanse variant met een licht bittere smaak.

 

Medicijnen kunnen je smaak veranderen

vrouw heeft geen trek in eten door medicijnenSmaakt het eten plotseling anders of minder intens. Grote kans dat gebruik van (andere) medicijnen de oorzaak is. Pillen en poeders kunnen je smaak veranderen of verstoren. Gelukkig is in de meeste gevallen de stoornis van tijdelijke aard.

Reuk- en smaakstoornissen door medicijnen

Zelfs een onschuldige verkoudheid kan de reuk en smaak aanzienlijk beïnvloeden. Diverse ziekten maar ook meerdere medicijnen kunnen soms leiden tot aanhoudende, belastende stoornissen. Gelukkig zijn veel van die stoornissen omkeerbaar. Reuk- en smaakstoornissen gerelateerd aan geneesmiddelen, verdwijnen meestal na het stoppen van de inname.

Hoe kunnen medicijnen de smaak verstoren?

Medicijnen kunnen op velerlei wijze het smaakvermogen beïnvloeden:

  • sommige medicijnen laten al bij inname een onaangename smaak in het speeksel achter;
  • andere geneesmiddelen veroorzaken een droge mond. Verminderd speeksel kan de smaakpapillen storen en daarmee de smaakbeleving.

Maar het is niet eenvoudig om vast te stellen of medicatie tot smaakstoornissen heeft geleid. Veel patiënten melden vermoedens over een mogelijk verband pas, als die verandering al erg uitgesproken is.

Waardoor verandert de smaak van voeding?

Een goed werkend smaaksysteem draagt bij aan de kwaliteit van leven bij eten en drinken. Het smaaksysteem waarschuwt ook voor giftige of schadelijke stoffen. Tot veranderingen in de smaakwaarneming kunnen vaak leiden:

  • chemicaliën;
  • medicijnen;
  • blootstelling aan metalen (kwik, koper, zink, chroom, lood, enz.).

Volledig verlies van smaak is echter een uitzondering. Bij hypogeusie, een verminderd vermogen om smaakprikkels waar te nemen, lijkt het vooral te gaan om de waarneming van zoete spijzen.

Smaak is heel persoonlijk

In tegenstelling tot ontelbare reukgevoelens, hebben mensen slechts vijf erkende smaken:

  • zoet;
  • zuur;
  • bitter;
  • zout;
  • umami, de smaak van eiwitten, de smaak van vlees.

Er zijn wel aanwijzingen voor andere smaken in onze voeding zoals vet en calcium maar het is nog niet wetenschappelijk bewezen dat dit unieke smaken zijn.

 

Onze smaakpapillen

De zintuigen voor smaakgevoel zijn de smaakpapillen, die zich verspreid in de hele mondholte bevinden. Deze bolvormige deeltjes bestaan uit ongeveer honderd receptorcellen. Je kan ze met het blote oog op de tong waarnemen als rode papillen. De talrijke sensorcellen van een smaakpapil kan men onderverdelen in vijf verschillende klassen. Dat verklaart waarom we vijf verschillende smaken hebben.

Minder eetlust is niet zonder risico

Als de smaakzin afneemt, heeft dit een negatieve uitwerking op de levenskwaliteit. Zonder smaakbeleving tijdens het eten, verliezen veel mensen hun eetlust. Als dat resulteert in gewichtsverlies, kan dit vooral bij oudere of ernstig zieke patiënten gevaarlijk zijn. Er bestaat het gevaar dat ze bedorven spijzen eten bij gebrek aan een goede smaakzin.

Smoothies minder gezond dan gedacht

smoothiesDagelijks zouden we vijf porties groenten en fruit moeten eten volgens voedingsdeskundigen. Nog niet zo gemakkelijk in de hectiek van alledag. Dan komt de smoothie, een gepureerde mix van vruchten, als geroepen. Uit een flinke beker laten zich met gemak twee porties van de dagelijks aanbevolen hoeveelheid naar binnen werken, beloven veel fabrikanten. Ideaal dus voor gestrest kantoorpersoneel. Maar kunnen smoothies wel echt een volwaardige vervanging van vers fruit zijn?

 

Wat zijn smoothies?

Een smoothie bereid je in een blender uit vruchten en water. Afhankelijk van het type kan je ook nog andere ingrediënten toevoegen. In tegenstelling tot conventionele vruchtensappen bevatten smoothies de volledige vrucht, met uitzondering van schil en pitten. Het gepureerde vruchtvlees wordt daarbij meestal gemengd met sap, zodat de smoothie zijn typische consistentie krijgt. Smoothies zijn fris en fruitig en ze zouden gezond moeten zijn. Maar maakt deze vruchtenmix echt waar wat advertenties ons willen doen geloven?

 

Smoothies bevatten te veel suiker

Smoothies zijn een goed alternatief als er even geen vers fruit beschikbaar is. Maar ze zijn niet geschikt als een permanente vervanging. Britse wetenschappers onderzochten in 2016 kant en klare smoothies uit de supermarkt op hun suikergehalte en vonden gemiddeld 13 gram suiker per 100 milliliter van de drank. De onderzochte smoothies zijn ware suikerbommen. Ter vergelijking: 100 milliliter cola bevat 10,6 gram suiker.

 

Veel waardevolle voedingsstoffen gaan bij de bereiding verloren

Bij de bereiding van een smoothie gaan waardevolle vitaminen, vezels en mineralen verloren, evenals secundaire plantenstoffen. In een appel bijvoorbeeld bevinden zich veel voedingsstoffen direct onder de schil. Een smoothie bevat deze daarom niet. Hoe hoger het aandeel sap in een smoothie, hoe lager het aandeel vezel- en secundaire plantenbestanddelen.

Vers fruit verzadigt beter

Ook de vloeibare samenstelling heeft zo zijn nadelen. We consumeren smoothies als drankjes, hoewel die in termen van voedingswaarde en calorieën eerder op kleine maaltijden lijken. Maar het verzadigingseffect van zo’n vloeibare substantie is laag. Op vers fruit daarentegen, moet goed worden gekauwd. Dat betekent dat het eten langer duurt en men eerder verzadigd raakt. Daarbij speelt natuurlijk ook het volume een belangrijke rol. Vers fruit heeft nu eenmaal meer volume dan een smoothie. Dat vult de maag beter, wat ook bijdraagt aan een verzadigd gevoel. Om die reden vullen vaste vruchten sneller dan een smoothie met eenzelfde hoeveelheid calorieën. Met name bij het volgen van een dieet  is het zinvol om smoothies te laten staan en liever in een appel te bijten.

Hoe gezond is geroosterd brood?

geroosterd broodGeroosterd brood heeft vooral een slechte reputatie onder mensen die witbrood mijden. Maar is geroosterd brood (toast) echt zo ongezond als men vaak beweert? Of is het misschien zelfs voedzamer dan we denken? Kan toast een gezond alternatief voor brood zijn? Of moeten we het eerder zien als een vorm van ‘junkfood’?

Wat is roosteren?

Roosteren, oorspronkelijk ‘braden op een rooster’, betekent:

  • het droog en vetvrij verwarmen van levensmiddelen;
  • bedoeld om ze van vocht te ontdoen;
  • hun smaak te veranderen;
  • of ze donkerder te kleuren;
  • men verwarmt levensmiddelen daarbij tot 300 ° C ;
  • daarbij vormen zich intens smakende aroma’s die de eetlust stimuleren.

 

Geroosterd brood, toastbrood of kortweg ‘toast’

Toastbrood is gesneden witbrood dat in een speciale bakvorm vierkant is gebakken. Toastbrood rooster men vóór consumptie opnieuw in een broodrooster.

Broodrooster of toaster

Een broodrooster is een keukenapparaat voor het roosteren van sneetjes toastbrood:

  • hij heeft aan de binnenkant verwarmingsspiralen;
  • die verhitten het toastbrood aan één of beide zijden door stralingswarmte;
  • om ze te roosteren plaats je de sneden in een schacht;
  • daarna druk je ze met een knop verder in het apparaat;
  • de gewenste hittegraad wordt ingesteld;
  • na afloop van de roostertijd activeert zich automatisch het uitwerpmechanisme;
  • daardoor wordt de geroosterde snee uit de hete schacht gedrukt.

Brood roosteren kent een lange traditie

Het roosteren van brood kent een zeer lange traditie. Reeds de oude Romeinen en Egyptenaren maakten brood langer houdbaar door er het vocht aan te onttrekken. Dat bereikte men door het boven een open vuur te roosteren. In het begin van de twintigste eeuw diende men in Amerika verschillende patenten in voor de voorloper van de hedendaagse broodrooster. Het eerste model dat voor serieproductie geschikt was, introduceerde men pas veel later.

 

Het onderscheid tussen roosteren en braden

De afwezigheid van toegevoegde vloeistoffen onderscheidt roosteren van braden:

  • noten bijvoorbeeld, verkrijgen hun lekkerste aroma’s pas na roosteren;
  • en ook croûtons krijg je alleen op deze manier zo knapperig.

Bij het roosteren verwarm je dus voedsel zonder toevoeging van vet of andere vloeistoffen bij hoge hitte:

  • dat zorgt voor een donkere kleur en een intens aroma;
  • naast die aroma’s vormen zich ook stoffen die de spijsvertering stimuleren;
  • bovendien verdwijnt er vocht uit de voeding, wat resulteert in een knapperige consistentie.


Is geroosterd brood goed voor de lijn?

Welnee, het is een fabel dat geroosterd brood minder calorieën bevat dan gewoon brood:

  • een snee bevat in beide gevallen pakweg 85 calorieën;
  • en bij het roosteren worden er evenmin calorieën verbrand;
  • door verhitting verdampt er wel vocht waardoor de snee iets lichter aanvoelt na het roosteren.

Wat wel veel uitmaakt, is het beleg dat je erop smeert:

  • op een warm sneetje brood is men al gauw geneigd om te veel boter of beleg te smeren. Daarbij moet je bijvoorbeeld denken aan pasta’s of pindakaas;
  • bij een gewone snee brood ligt het beleg er dik bovenop. Bij een verhitte snee smelt het in de ‘poriën’ en wil je al gauw een extra laagje smeren.

Vorming kankerverwekkend Acrylamide door verhitting

Gebleken is dat bij sterke verhitting van zetmeelrijke voedingsmiddelen (temperaturen vanaf 120º C) acrylamide wordt gevormd. Ook bij roosteren worden dergelijke temperaturen bereikt. Algemeen wordt aangenomen dat de stof acrylamide het risico op kanker verhoogt. En granen zijn zoals bekend rijk aan zetmeel. Wetenschappers adviseren daarom om sneetjes brood niet te lang in de broodrooster te laten. Hoe bruiner die zijn, hoe hoger het acrylamidegehalte.

Wat kan je doen tegen Ischias?

Ischias is de benaming voor een intense zenuwpijn die vanuit de onderrug uitstraalt naar het been en die zelfs tot in de voet klachten geeft. “Van bil tot voet” zogezegd. De pijn wordt veroorzaakt door druk op een zenuw, een ontsteking of irritatie.

Voedingsmiddelen die helpen tegen Ischias

Bij Ischias-pijnen is er meestal sprake van een ontsteking die met pijn- en ontstekingsremmende medicatie behandeld wordt. Maar er zijn ook bepaalde voedingsmiddelen die kunnen helpen tegen deze aandoening.

 

Vermijd dierlijke eiwitten

Op de eerste plaats doe je er goed aan om voeding met dierlijke eiwitten zoveel mogelijk te mijden. Daartoe behoren vlees, vis en zuivelproducten, omdat deze de aandoening kunnen verergeren.

Antioxidanten en ontstekingsremmers

In plaats daarvan raadt men voedingsmiddelen aan die antioxidanten bevatten en bovendien ontstekingsremmend werken:

  • kurkuma (geelwortel);
  • groentesappen;
  • rauwe spinazie;
  • broccoli;
  • wortelen;
  • rode biet;
  • sla;
  • kool;
  • gember;
  • knoflook;
  • gedroogde vijgen;
  • vers citroensap;
  • stevia;
  • groene thee;
  • ananas.

Speciaal aanbevolen wordt kurkuma met honing, een remedie van onschatbare waarde.


 

Lichamelijke oefeningen tegen Ischias-pijn

Beweging is van cruciaal belang voor onze gezondheid en ons algemeen welbevinden. Wie de juiste oefeningen doet, kan zo de pijn op natuurlijke wijze behandelen. Bij oefeningen tegen Ischias moet de nadruk liggen op:

  • het versterken van spieren in buik en onderrug;
  • training van de hamstrings, die zich aan de achterkant van de dij bevinden. Deze spieren maken het buigen van onze knieën mogelijk.
De spieren moeten niet alleen worden versterkt en versoepeld, ook aerobic oefeningen met matige intensiteit zijn zeer aan te raden. Daarmee verbeter je de doorbloeding en de zuurstofvoorziening van het lichaam  Tegelijkertijd kan daarmee overgewicht worden voorkomen.

 

Oefeningen moeten de rug ontzien

Er moet wel sprake zijn van lichte oefeningen, oefeningen die de rug toch enigszins ontzien. U kunt bijvoorbeeld kiezen voor hardlopen, zwemmen of fietsen. En voor en na de training moet je altijd rekoefeningen uitvoeren. Erg aan te bevelen zijn Yoga of Pilates. Laat je wel adviseren door een trainer of fysiotherapeut. Er zijn immers verschillende oorzaken van Ischias die allen een andere behandeling vragen. Anders kunnen de oefeningen juist leiden tot meer pijn.

 

Gezonder met voedingssupplementen?

voedingssupplementenIn veel huishoudens staan ze het hele jaar door voor dagelijkse inname gereed: vitaminepreparaten, bruistabletten met zink, omega-3-capsules, L-carnitine-poeder, probiotische melkdranken. We willen het beste voor onze gezondheid en slikken vitaminepreparaten, mineralen en voedingssupplementen. Maar is dat wel nodig? Ja en nee.

De mens is geschapen om te eten

In principe is een mens geschapen om te eten. Dat klinkt banaal, maar het is juist in een tijd van diëten niet meer zo vanzelfsprekend. Wie een dieet volgt, reduceert in het meest onschuldige scenario toch het aantal vitale voedingsstoffen die hij binnenkrijgt. En in het ergste geval laat hij bepaalde voedingsmiddelen volledig achterwege en brengt de vitamine-toevoer volledig uit balans.

Welke voedingssupplementen zijn gezond?

Zo volstaat het bijvoorbeeld niet als vegetariërs elke ochtend een probiotisch yoghurtdrankje drinken, ook al willen reclamespotjes ons dat doen geloven. Welke voedingssupplementen zijn gezond, welke zijn niet nodig en welke zijn onder bepaalde voorwaarden zelfs schadelijk?

Ouderen hebben baat bij voedingssupplementen

Het spijsverteringskanaal is, simpel gezegd, een slang met vele bochten. Op weg van mond naar toilet, komen vitaminen en mineralen eerst vrij. Vervolgens worden ze opgenomen en in het lichaam verdeeld. En uiteindelijk worden ze weer uitgescheiden. In elke fase van dit proces kunnen storingen optreden.

Extra vitaminen en mineralen

En naarmate we ouder worden, wordt dat spijsverteringsproces alleen maar trager en onbetrouwbaarder. Onderzoeken tonen aan dat pakweg de helft van de ouderen tekorten kent die aan een gebrekkige spijsvertering gerelateerd zijn. Meestal ontbreekt het hen aan de mineralen ijzer, zink, calcium en magnesium. Hun situatie is een beetje paradoxaal: oudere mensen hebben minder honger dan jongeren en hebben vaak minder trek in vlees. Tegelijkertijd absorbeert de darm minder goed. Om eenzelfde hoeveelheid mineralen op te nemen, zouden ze dus juist meer moeten eten dan jongeren. Dat probleem kan alleen worden opgelost door regelmatige en gerichte inname van vitaminen en mineralen.

Tekorten eerst via de voeding dekken

De beste bescherming biedt een gezonde, en aan de levenswijze aangepaste voeding. Fundamentele tekorten moeten in principe eerst uit de voeding worden gedekt. Concreet: wie zich zodanig voedt dat het lichaam onvoldoende eiwitten binnenkrijgt, zou beter af en toe een stukje vlees van goede kwaliteit eten dan tabletten te slikken. Die compenseren immers alleen een enkel onderdeel van het tekort.

Hoge doseringen voedingssupplementen weinig zinvol

Even zinloos is het om hoge doseringen vitamine C te slikken bij een acute verkoudheid. De lichaamseigen stofwisseling is 365 dagen per jaar actief en heeft zijn vitamines elke dag nodig. Verstandiger zou het zijn om de 60 tabletten die je slikt als je verkouden bent, verspreid over het hele jaar te nemen. Natuurlijk is het zinvol om het lichaam bij een acuut tekort een ​​therapeutische dosis te gunnen, maar de preventieve dosis is net zo belangrijk. Volgens een EU-richtlijn mogen producenten van probiotische voedingsmiddelen geen heilzame werking meer beloven. En dat is juist. Want voor een gezond immuunsysteem, is meer nodig dan alleen maar elke ochtend een drankje met fruitsmaak.

Fout gedrag doorzien

Het is belangrijk dat mensen hun eigen foute gedrag leren doorzien:

  • we kopen bijvoorbeeld goedkope chocolade die met slechte vetten is vervaardigd. Maar we geven een veelvoud van het bespaarde bedrag uit aan lijnolie-capsules, die het lichaam moeten voorzien van goede vetten;
  • uit angst voor huidkanker gaan we alleen nog maar beschermd tegen de zon naar buiten. Maar het lichaam kan dan geen vitamine D meer produceren. Dat, op zijn beurt, brengt de calcium-toevoer in de war. Het zorgt op lange termijn voor osteoporose.

 

Vitamine B12

Vitamine B12 heeft invloed op hart- en vaatziekten. Het komt voor in vlees, vis, oesters, melk, melkproducten en eigeel. Vooral vegetariërs moeten ervoor zorgen dat ze hun behoefte met volkoren producten dekken.

Anti-oxidanten vangen vrije radicalen af

Anti-oxidanten kunnen vrije radicalen afvangen en zo hun schadelijke effecten (veroudering, kanker) neutraliseren. Tot die zogenaamde radicalenvangers behoren vitamine A, C en E en beta-caroteen. Ze komen voor in citrusvruchten, plantaardige oliën, noten, peulvruchten en soja.

Vitamine D

Het lichaam kan vitamine D door UV-B-licht via de huid zelf vervaardigen, tenzij dit wordt verhinderd door zonnebrandcrème. Het komt voor in vette vis en wordt ook aan bepaalde levensmiddelen toegevoegd. Het is bedoeld voor de preventie van osteoporose. Omdat vitamine D een in vet oplosbare vitamine is, hoopt het zich op in het lichaam als je er te veel van inneemt. Hierdoor kan verkalken van organen zoals de lever en de nieren ontstaan.

Omega 3-vetten

Omega 3-vetten zijn onverzadigde vetzuren die van levensbelang zijn, maar die door het lichaam niet zelf worden aangemaakt. Ze komen in plantaardige oliën en vette vis voor. Ze worden aanbevolen voor mensen met het risico op een hartaanval, bij hoge bloedvetwaarden of bij migraine. Wetenschappers onderzoeken bovendien of omega-3-vetzuren een preventieve werking hebben tegen depressies en de ziekte van Alzheimer.

L-carnitine

L-carnitine is een vitamine-achtige stof die een belangrijke rol bij de stofwisseling speelt. Het menselijk lichaam kan L-carnitine zelf uit aminozuren aanmaken, maar neemt het voornamelijk uit rood vlees op. De grootste hoeveelheden L-carnitine komen voor in schapen- en lamsvlees. L-carnitine wordt verondersteld een bijdrage te leveren aan een betere omzetting van vetzuren, die helpen om gewicht te verliezen. Maar dat is niet wetenschappelijk bewezen.

Foliumzuur

Foliumzuur is een warmte- en lichtgevoelige vitamine uit de B-complex-range dat het lichaam zelf niet kan produceren. Het komt voor in volkorenproducten (tarwekiemen), diverse groenten, eigeel en noten. Kleine hoeveelheden vindt men ook terug in fruit, vis en vlees (vooral kalfsvlees en kippenlever). Foliumzuur wordt aanbevolen voor aanstaande moeders. Een tekort bij het kind kan onder meer leiden tot Spina Bifida (“open rug”).

Vitaminegebrek

Wie lopen er nu risico op een vitaminegebrek en doen er wellicht goed aan om advies in te winnen bij een deskundige?

 

  • ouderen die minder eetlust hebben of medicijnen gebruiken;
  • vrouwen tijdens de zwangerschap en bij het geven van borstvoeding;
  • vrouwen die de anticonceptiepil gebruiken;
  • (top)sporters, mensen die zware arbeid verrichten en jongeren;
  • rokers en alcoholisten.

Eten in bioritme verhoogt de prestaties

Wie in bioritme eet, luister naar zijn lichaam en verhoogt op die manier zijn prestaties. In de loop van de dag heeft ons lichaam wisselende behoeften. Daarbij is niet alleen van belang wát we eten, ook het moment van de voedselinname is belangrijk. Sportwetenschappers aan de Duitse Sporthochschule in Keulen, doceren hoe eten in bioritme functioneert.

Bioritme: luisteren naar onze interne klok

Stress en tijdsdruk kunnen het risico op hart- en vaatziekten enorm verhogen. Wie fit en productief wil blijven, doet er goed aan om naar zijn interne klok te luisteren.

Bioritme regelt ook onze eetlust 

Alle stofwisselingsprocessen in het lichaam zijn onderworpen aan de interne klok van de mens. Uiteindelijk regelt die interne klok onder meer:

  • de afscheiding van hormonen;
  • de spijsvertering;
  • de energievoorziening;
  • en ook voor het regelen van de eetlust, is ze verantwoordelijk. 

Daarom kan het best in overeenstemming met de biologische klok worden gegeten om het lichaam productief en fit te houden. Zo kan worden voorkomen dat het metabolisme uit zijn ritme raakt.

Eten in bioritme: hoe doen we dat?

Eten in bioritme betekent dat we drie grote maaltijden per dag gebruiken, maar af zien van alle tussendoortjes. Slechts om de 4 á 5 uur moet er worden gegeten. Na die tijd moet sowieso nieuwe energie aan het lichaam worden toegediend. Op die manier wordt het insulineniveau niet voortdurend hoog gehouden en kan de spijsvertering ook kort pauzeren.


‘s Ochtends voldoende energie toedienen

De Keulse wetenschappers bevestigen dat een hoge voedselinname ‘s ochtends, recht doet aan de behoeften van het lichaam na het opstaan. Om het lichaam van voldoende energie voor de dag te voorzien en de prestaties te verhogen, wordt een koolhydraatrijk ontbijt met een weinig vet aanbevolen. Men adviseert bijvoorbeeld volkoren brood met kaas. Met zo’n ontbijt begin je de dag fit en krachtiger.

Neem ‘s avonds vooral eiwitrijke kost

Voor de lunch, moeten veel groenten en fruit op het menu staan. ’s Avonds ligt de nadruk op eiwitrijke kost in de voeding. Eet dan vooral vis, gevogelte of omelet. Het eiwit, respectievelijk de daarin voorkomende aminozuren, zijn namelijk nodig voor nachtelijke “reparatiewerkzaamheden” in het menselijk organisme.

Zorg voor regelmaat in je voedingspatroon

Belangrijk is vooral om regelmaat aan te brengen in je voedingspatroon. Dat betekent regelmatige maaltijden, niet eten bij elke gelegenheid die zich daartoe aandient. En bovenal, alleen dán eten als je echt honger hebt.