Over morfine bestaan veel misverstanden

De pijnstiller morfine is met name nuttig voor hoogbejaarde patiënten en wordt voornamelijk gebruikt in de palliatieve zorg. Maar er bestaan ook veel misverstanden over het gebruik van morfine.

Wanneer zet men morfine in?

Morfine zet men in als andere middelen niet meer werken. Morfine is een van de meest krachtige pijnstillers. Het is een zogenaamd ‘opiaat‘: een pijnstillend middel bereid met opium. We kennen morfine al ongeveer 170 jaar. In een klassering van de Wereld Gezondheids Organisatie (WHO) is de pijnstiller morfine ingeschaald in trede drie. En dus zeer krachtig. Men bepaalt de dosering individueel en bekijkt die op gezette tijden opnieuw.

Angsten bij patiënten en hun familie

Over morfine bestaan er veel misverstanden. Sommige patiënten brengen het middel onmiddellijk in verband met

  • platspuiten;
  • harddrugs;
  • verslaving;
  • persoonlijkheidsverval. 

Anderen op hun beurt verhalen over oma die na een morfine-spuit onmiddellijk is gestorven. Ze vrezen dus dat de pijnstiller tot een snelle dood zal leiden. Hoewel deze misverstanden erg hardnekkig zijn, gaan ze meestal niet op. Als opiaten goed worden ingezet, zijn ze met name bij ouderen zeer zinvol.


De bijwerkingen van morfine 

Doorgaans kan er in de eerste paar dagen na toediening sprake zijn van:

De enige blijvende bijwerking is verstopping. Maar die kan men met laxeermiddelen goed onder controle krijgen.

Vrees dat morfine leidt tot snelle dood, is niet terecht

Verwanten vrezen vaak dat toediening van morfine zal leiden tot een snelle dood. Maar een klein voorbeeld kan wellicht aantonen dat die vrees ongegrond is:

  • het wegenverkeersreglement hanteert duidelijke regels wanneer iemand auto mag rijden en wanneer niet;
  • zo is bijvoorbeeld een promillage van 0,5 alcohol ​​in het bloed, niet toegestaan; 
  • bij gecontroleerd gebruik van opiaten daarentegen, mag men wél een ​​auto besturen.

Wanneer spreken we van een overdosis morfine?

Uiteraard moet men morfine wel correct toedienen. Orale inname is doorgaans beter verdraagbaar. Er bestaan geen duidelijke richtlijnen voor een overdosis. Elk geval moet afzonderlijk worden beoordeeld. De receptoren reageren in ieders hersenen weer anders. Maar loopt een patiënt plotseling een morfine-injectie mis? Dan kan dat tot een sterk effect met dramatische bijwerkingen leiden. Ook is duidelijk dat een morfinespuit van vijf milligram als startdosering voor een bejaarde patiënt, vrij hoog is. En een feit is dat spuiten veel sneller en sterker werken dan tabletten.

Plaats een reactie