Kan je appelpitten mee opeten of niet?

Appels zijn gezond. Dat is niets nieuws. Maar hoe zit het met de appelpitten? Veel mensen eten de pitten van een appel niet omdat die giftig blauwzuur zouden bevatten. Wat is er waar van die bewering?

Appels kan je helemaal opeten

Appelpitten bevatten, net als veel andere vruchtenpitten, de stof amygdaline. Het lichaam zet die om in blauwzuur. Blauwzuur is in een hoge dosering giftig en in veel gevallen zelfs dodelijk. De stof bevindt zich diep in de pit. Maar de appelpitten slikt men meestal in hun geheel door, zonder te kauwen. In dat geval blijft de amygdaline in de pit en wordt helemaal niet door het lichaam opgenomen. Maar zelfs als je op de pitten kauwt, hoef je je geen zorgen te maken. Je zou al meer dan 200 appelpitten tegelijk moeten eten om eraan te sterven.

Het klokhuis en de appelpitten zijn veel te waardevol voor de vuilnisbak. In appelresten zitten immers gezonde secundaire plantenstoffen. Daarom is het zinvol om ze gewoon mee op te eten! Appelpitten zijn niet giftig, ze zijn zelfs erg gezond en kunnen worden gebruikt voor heerlijke en nuttige recepten.

Waar zit blauwzuur in?

Wereldwijd zijn er meer dan 1000 planten bekend die de giftige substantie blauwzuur bevatten. Onder andere deze plantaardige voedingsmiddelen bevatten het:

  • Bittere amandelen;
  • Bittere abrikozenpitten;
  • Maniok;
  • Limaboon;
  • Yam, een wortelgewas uit de tropen;
  • Bepaalde soorten zoete aardappel.

Je moet vooral voorzichtig zijn met bittere amandelen en abrikozenpitten. Slechts 5-10 bittere amandelen of 10 druppels bittere amandelolie kunnen fataal zijn voor kinderen.

Hoe gevaarlijk is blauwzuur?

De opname van blauwzuur remt een belangrijk enzym in het menselijk organisme, dat verantwoordelijk is voor de celademhaling. Het resultaat is een vermeend zuurstofgebrek in de cellen, wat binnen enkele seconden leidt tot innerlijke verstikking en de dood.

 

Symptomen blauwzuur-vergiftiging

Appelpitten zelf bevatten geen blauwzuur, maar de stof amygdaline. Die wordt in het lichaam omgezet in blauwzuur.

Hoe kan je blauwzuur vergiftiging nu herkennen? Wel, als je amygdaline in een te hoge dosis hebt opgenomen, wordt die omgezet in blauwzuur. Dat veroorzaakt verschillende symptomen van vergiftiging, zoals:

  • hoofdpijn
  • duizeligheid
  • misselijkheid en
  • braken.

Blauwzuur verdampt bij verhitten

Om het giftige blauwzuur in voedsel onschadelijk te maken, is het voldoende om de groenten vooraf te koken. Al bij een kookpunt van 26 ° C , verdampt het gif en kun je voedsel dat rauw een laag blauwzuur-gehalte heeft, zonder bezwaar eten. Trouwens,  kleine hoeveelheden blauwzuur, die in natuurlijke voedingsmiddelen voorkomen, kan het lichaam zelf onschadelijk maken.

Zijn appelpitten gevaarlijk voor honden?

Telkens weer hoor je onder hondenbezitters waarschuwen voor appelpitten. Het blauwzuur dat ze bevatten, zou kunnen leiden tot vergiftiging bij de hond. Daar moet men zich echter niet teveel zorgen over maken. Je hond zou verschillende kilo’s pitten moeten eten voordat dit gevaarlijk wordt. Zelfs als de hond een hele appel eet, is de hoeveelheid appelpitten zo klein dat vergiftiging kan worden uitgesloten.

 

Appelpitten kunnen ook gezond zijn

Men beweert ook wel eens dat blauwzuur een kankerremmend effect heeft. Dat is echter nooit duidelijk bewezen. In elk geval bevatten appelpitten ook een verscheidenheid aan secundaire plantenstoffen (fytochemicaliën). Onder die naam vat men veel kleine stoffen samen, die bijvoorbeeld bijdragen aan ontspanning van de bloedvaten. Bovendien ondersteunen ze ons immuunsysteem en de darmen. Conclusie: Je kan appelpitten zonder bezwaar opeten.

Appelschil bevat de meeste voedingsstoffen

Overigens zitten de belangrijkste voedingsstoffen in de appelschil. Helaas bevinden zich hier ook de meeste restanten van bestrijdingsmiddelen. Tenminste bij appels uit de conventionele fruitteelt. Daarom kan je beter je toevlucht nemen tot biologische appels en de schil altijd mee opeten.

 

Kan je appel met klokhuis opeten?

Het klokhuis van een appel bestaat uit vijf kleine kamers, die afhankelijk van de appelsoort een specifieke vorm hebben. De kamers worden gescheiden door zeer dunne wanden waarin zich de appelpitten bevinden. Wat zich in de appelschil maar weinig bevindt, is het klokhuis juist in grote hoeveelheden aanwezig: bacteriën in de vorm van darmmicroben. Vooral biologische appels zitten vol met gezonde bacteriën, waarvan de samenstelling evenwichtiger is dan die van appels uit de niet-biologische fruitteelt. De bacteriën in het klokhuis van biologische appels kunnen de verspreiding van schadelijke bacteriën in het maagdarmkanaal voorkomen. Wie het klokhuis eet, neemt tien keer meer van dergelijke gezonde bacteriën op.

Een appelboom uit appelpitten kweken

In principe kan je uit appelpitten ook je eigen appelboom kweken. Maar de pitten bevatten naast voeding ook natuurlijke kiemremmers om de koude winter te overleven. Om ze te laten ontkiemen, moet je ze eerst voorbehandelen:

  • leg de appelpitten in een bakje tussen twee lagen vochtig papier;
  • bewaar het bakje met de zaden pakweg drie weken in de koelkast;
  • na drie weken moeten de eerste zaailingen zichtbaar zijn;
  • plant de zaailingen ongeveer één centimeter diep uit in grotere potten;
  • het is in die eerste fase belangrijk om de zaailingen rijkelijk te begieten;
  • de locatie moet warm en helder zijn.

Bedenk: voordat je appelboompje de eerste keer vrucht draagt, gaan er meerdere jaren voorbij.

Plaats een reactie